Natuurdagboek

 

Winter  Lente  Zomer  Herfst
 2009/2010
 2010/2011

 2011/2012
 2012/2013

 
2013/2014
 
2014/2015
 2015/2016

 2016/2017
 2017/2018
 
2018/2019

 2019/2020
 2009
 2010
 2011
 2012
 2013

 2014
 2015

 2016
 2017
 2018
 2019
2009
2010
2011
2012
2013
2014
2015
2016
2017
2018
2019
 2009
 2010
 2011
 2012
 2013
 2014
 
2015  
 
2016
 2017
 2018
 2019

 

 

 

Lente 2020

 

Denk je onjuistheden in deze dagboeknotities tegen te komen, meldt dit dan even via mijn mailadres tineke (apenstaartje) natuurfragmenten (punt) nl.
Bij voorbaat dank!

Vanaf herfst 2019 zullen er zonder enige regelmaat natuurfragmentjes geplaatst worden.
                                                    

 

7 april 2020

Hoewel de Pinksterbloemen in de tuin nog in geen velden of wegen te zien zijn, en het Look zonder Look nog diep in de knop zit, vloog toch het Oranjetipje al rond. Maar bloeiende Judaspenning waar de vlinder ook op foerageert, is er wel. Het vrouwtje moet het doen met een bescheiden uiterlijk en mist het vrolijke oranje van de mannetjes.

Een Boomblauwtje moet je eigenlijk niet fotograferen in de zon want dan wordt het een heel bleek vlindertje. Maar ja, als het uitgerekend alleen maar in de zon gaat zitten, blijft de keuze beperkt. Ik had net een stukje van een heel droge border besproeid tien het vlindertje kwam drinken van de druppels op een blaadje.

Ik ken geen boom die zo kortstondig bloeit als de Krentenboom. Even staat hij in volle bloei maar op de tweede dag dwarrelen de bloemblaadjes alweer omlaag. Je kunt nog net de vogels zien die er in zitten, als het blad volgt worden de vogels helaas aan het zicht onttrokken.

Terwijl ik een poosje in een tuinstoel had zitten kijken naar wat zich om me heen afspeelde, zag ik opeens een Winterkoning aan komen vliegen. Hij had me al snel in de gaten. Als je Klein Jantje zo rechtop ziet zitten, zou je hem bijna niet als Winterkoning herkennen, omdat in zo'n waakzaam ogenblik het staartje niet parmantig omhoog staat maar in lijn met het lichaam is.

5 april 2020

Merel Stipje heeft haar eitjes keurig uitgebroed. Gisteren hoorde  ik al vanaf de tuinbank dat ze opgewonden klokkende geluidjes maakte. Het moet ook een vreemd gebeuren zijn opeens onder je buik onbekend gefriemel te voelen. Hoe vaak ik dit ook meemaak, het blijft telkens een wonder hoe instincten vogels sturen. Hoe de man opeens in de voermodus schiet en druk in de weer gaat naar kleine prooitjes voor de jongen. Beide vogels gaan nu een drukke periode tegemoet. En nu maar hopen dat de mereltjes over een week of twee gezond en wel zullen uitvliegen.

Er vliegen enorm veel citroenvlinders rond, zowel mannen als vrouwen.Het zou fijn zijn als het eens flink zou gaan regenen want bij aanhoudende droogte produceren de bloemen geen nectar.

De paardenbloem (Taraxacum officinale)  is feitelijk een hele verzameling van smalle lintbloempjes. De vlinder steekt haar lange zuigtong beurtelings in de bloempjes, dat kun je heel goed waarnemen.

Vanmiddag nog even langs het natuurgebied Soerensebroek gereden. Het was er nog niet erg lenteachtig want de groei zat er zeker nog niet in. Ook hier snakken de planten naar hemelwater. Er liepen drie ooievaars samen met kauwtjes. Dat zag er grappig uit, het leek wel of ze vriendjes waren. In dit gebiedje liggen veel plassen, de ooievaars zullen zeker op zoek zijn geweest naar kikkers voordat ze gezamenlijk wegvlogen. Wat ook weer een heel mooi gezicht was.

2 april 2020

Ik zag vandaag dat de Dotterbloem staat te pronken in de vijver. Soms gaan de ontwikkelingen zo snel dat je het nauwelijks kunt bijhouden.  Door het frisse weer met aldoor die kille wind krijg ik echter ook af en toe het gevoel dat de boel allemaal een beetje stil staat. Nacht na nacht vorst, wat zon, dan weer bewolking, ik hoop dat het volgende week toch echt wat meer lenteachtig gaat worden.

Onze tuinmerelvrouw die wij "Stipje" noemen vanwege het witte vlekje op haar kop, zit al meer dan een week op haar eieren. Na het weekend zouden de eitjes kunnen uitkomen en dan is wat aangenamer weer wel zo prettig. Bij een stijgende temperatuur zal het blad wat sneller gaan uitlopen en vooral een regenbui is zeer welkom zodat alles weer verder gaat met groeien. De jonge vogels hebben rupsjes nodig, die heb ik nog niet ontdekt.

Vijf dagen geleden verschenen de eerste bloemtrosjes in onze stokoude krentenboom maar sindsdien gaan de bloemknoppen nauwelijks verder open. Ze willen ook zon, net als ik.

De bosanemonen doen het geweldig en breiden hun groeiplek steeds verder uit. Het lijkt of ze zich niets aantrekken van het weer en of de zon nu wel of niet schijnt, ze staan de hele dag met de bloemen wijd open.

28 maart 2020

Nu nog kunnen we de vogels in de bomen zien zitten maar dat zal binnenkort veranderen als al hun doen en laten weer aan onze ogen onttrokken zal worden door het dichte gebladerte. Vanaf dat moment zullen hun nesten en hun jongen veilig verborgen zijn en kunnen de vogels weer op hun gemak een uiltje knappen.

Lariks loopt in het voorjaar als eerste uit en geeft alvast een geheel ander uiterlijk aan het bos. Het is als een soort belofte: nog even, en ook de bomen zullen gaan volgen. De beuken die er staan vouwen hun blaadjes als laatste uit, dan is het pas echt genieten!

Het is een mooi gezicht al die groene kwastjes uit de takken te zien komen, de bundeltjes bevatten 30 tot 40 naaldjes. Elk voorjaar ga ik op zoek naar de bloeiwijzen maar in ons bos hier aan de Veluwezoom moet ik er echt naar zoeken. De reden kan zijn dat een Lariks pas gaat bloeien als hij een jaar of 20 oud is, en dat hier dus hoofdzakelijk nog jonge bomen staan. De Europese lariks staat het meest aangeplant in de bossen maar vaak ook wordt de Japanse gebruikt. Ze lijken identiek en kruisen makkelijk. De mannelijke en vrouwelijke bloemen groeien aan dezelfde boom, die is dus eenhuizig. Lariks werd vooral vroeger ook Lork genoemd.

27 maart 2020

Vandaag nog een paar foto's van de Tjiftjaf die twee dagen in onze tuin verbleef. Overal hoor je de mannen nu hun eigen naam  roepen en wie weet, heeft onze tjiftjafvrouw inmiddels een partner gevonden.

De Tjiftjaf kende ik alleen van het tweetonige liedje dat vanuit hoge bomen klinkt. Om er nu een zo mooi in de eigen tuin te zien, vond ik echt een cadeautje. Tussen het groen zat de vogel allerlei blaadjes af te zoeken naar insecten.

Tevreden, zo lijkt het, zit ze op een tak te genieten van de zon en te speuren naar voorbij vliegende insectjes.

De werkzaamheden betreffende de bouw van het nest, en het grootbrengen van de jongen, is hoofdzakelijk het werk van het vrouwtje. Het broeden duurt een week of twee, de kuikens blijven ook ongeveer die periode in het nest en na het uitvliegen worden ze nog een poosje gevoerd. Ik ga er vanuit dat dit voor mij een eenmalige kans was de vogel zo goed te kunnen zien en dat was heel leuk!

26 maart 2020

Gistermiddag zaten manlief en ik op de tuinbank te genieten van de zon toen opeens een muizenkoppie verscheen vanonder een stuk schors op de voertafel. Wekenlang had ik hem niet meer gezien, of misschien was dit wel een andere, dat kon natuurlijk ook. Wij zaten ons af te vragen hoe de muis in hemelsnaam op de voertafel kon komen. Die bestaat uit een grote plank die op twee schragen ligt. We konden het niet bedenken.

Nadat de Bosmuis besloten had dat het veilig was, schoot hij naar voren om snel een paar graantjes te scoren, om in een fractie van een seconde weer onder het schors te duiken. Een muis voelt zich slecht op z'n gemak zonder dekking maar ja, hij moet wel aan voedsel komen. Doodstil bleven we zitten want de minste beweging of het kleinste geluidje had hij in de gaten. En zo kon ik hem fotograferen, de camera in de aanslag, wachtend op het moment suprme.

24 maart 2020

Een krent in de pap! Toevallig keek ik even uit het raam (eigenlijk doe ik dat onbewust om de haverklap) en zag een Tjiftjaf (Phylloscopus collibita), net gearriveerd uit het Middellandse Zeegebied om bij ons te komen broeden. Nog nooit zag ik hem in de tuin en nu zat hij daar opeens tussen het uitgelopen groen te scharrelen. Als hij opvloog leek hij bij de straffe wind eerder te dwarrelen dan te vliegen, wat geen wonder is voor een vogeltje van nog geen 10 gram.

De Tjiftjaf lijkt verwarrend veel op de Fitis maar aan hun liedjes kun je ze herkennen. De Tjiftjaf maakt in april haar nestje vlak boven de grond en legt daarin gemiddeld vijf of zes eitjes. Onze tuin is al een halve eeuw oud en er staan struiken waarbij je wel eens denkt "moeten die er niet eens uit verwijderd worden". Maar daar heb ik moeite mee omdat er in onze omgeving toch al zoveel in tuinen en directe omgeving gekapt werd en wordt. We hebben ook geen keurige, opgeruimde en netjes ingedeelde borders, het is een tamelijk wilde tuin waar vooral alles wat kruipt, nestelt, vliegt en scharrelt mij mateloos boeit. Voor iedereen is de essentie van een tuin weer anders maar het belangrijkste criterium is de vraag of je je er gelukkig in voelt. Mijn oude vader, die al lang niet meer leeft, zei eens over de onze: "prachtig kind, maar onze tuin is daar niet geschikt voor". Bij hem stonden afrikaantjes, lobelia's en salvia's wijd uiteen met vooral veel zwarte grond ertussen en daar was hij weer gelukkig mee.

23 maart 2020

Vanmorgen op de ruit: een Bladpootrandwants (Leptoglossus occidentalis). Nu is er voor mij het raadsel of dit insect recent is binnen gekomen of dat het al die tijd tussen de overwinterende planten verbleef die boven op een kamer staan. Deze wants is een exoot en vrij nieuw voor ons land, aangelokt door het opwarmende klimaat. Hij kan massaal voorkomen, soms weer gevolgd door een jaar waarin er veel minder zijn.

Niet iedereen is gesteld op insecten maar vaak wordt dat toch anders als je je er wat in verdiept hebt. Je leert dan of een bepaalde soort al dan niet schadelijk is, over de leefwijze en als je de moeite neemt insecten wat nader te bekijken, ga je er toch meestal anders over denken of gaan ze je zelfs fascineren. Neem nou deze wants, het is een forse, maar ziet hij er niet prachtig uit? En hij is slim, hij houdt niet van kou dus in de herfst probeert hij, net als lieveheersbeestjes en gaasvliegen, in huizen te overwinteren. Deze wants leeft op diverse soorten naaldbomen. Je kunt alles wat je vies of naar vindt wel verdelgen maar besef dan dat we al 75% van onze insecten kwijt zijn en dat dit een enorme impact heeft op de natuur, en idem gevolgen voor de mens.

Gisteren zag ik een werkelijk enorme zwerm insecten in een grote wolk dansen voor de coniferen en lekker in de zon. Doordat ze continu dansten, omhoog en omlaag, kon ik ze eigenlijk niet fotograferen maar ik probeerde het toch, met dit resultaat. Het waren geen muggen, zoals je vaak ziet, maar heel kleine vliegjes. Geen idee wat het waren maar het was imposant vanwege de massaliteit. En zo valt er elke dag wel iets leuks te beleven.

22 maart 2020

Toen ik vanmorgen het rolgordijn omhoog deed zag ik tot mijn grote verbazing opeens hoe tegen de blauwe lucht het groen van de ontluikende berkenboom schitterde. Ik geloofde niet dat ik dat ooit zo vroeg had gezien. Maar in mijn boekje met waarnemingen zag ik toch dat in 1990 en in 1997 de berk nog een aantal dagen eerder in blad kwam.

Het waait ook vandaag weer zo stevig dat ik de heen en weer zwiepende takken niet scherp in beeld kon vangen. Ik heb net zo lang afgedrukt tot er toch nog wat scherps te zien was.

Als dieren zich ten opzichte van jou meer of minder vertrouwelijk gedragen is dat geweldig. Eigenlijk  is het meer een kwestie van in de gaten krijgen dat een mens geen kwaad in de zin heeft. Onze dagelijkse gast, de zanglijster, wordt steeds minder schuw en ik geniet daar enorm van. Recht voor de keukendeur zit hij de huisjesslakken te slopen. Hij pakte met zijn snavel de inhoud vast en mepte het huisje net zo lang tegen de stenen tot hij de ontblote slak te pakken had.

Vinken zag ik altijd op de voertafel maar deze winter niet. Ze waren er wel maar bleven liever met de benen op de grond. Vanmorgen zag ik dit vrouwtje voorzichtig kijken wat er allemaal voor lekkers op de tafel lag. De zonnepitten kon ze niet laten liggen, daar zijn vinken dol op. Van dichtbij was duidelijk te zien hoe ongelooflijk behendig zo'n vogel het omhulsel van de zaden er met haar tong snel en moeiteloos af haalt.

In de herfst had ik dit keer de tuintafel bedekt met grote stukken schors die ik in het bos vond. Dat bleek een groot succes want omdat de tafel zo een natuurlijke aanblik bood, kwamen de vogels er veel sneller op vliegen. Door de zachte winter en de vele regen ontkiemden sommige zaden en dat maakte het geheel nog veel leuker.

21 maart 2020

Coronavirus - Hoop

En de mensen bleven thuis,
ze lazen boeken, ontspanden en luisterden
deden oefeningen, maakten kunst en speelden spelletjes.
Ze leerden een nieuwe manier van zijn
en luisterden met meer aandacht.
Sommigen mediteerden, anderen baden,  dansten
Mensen kwamen hun schaduwen tegen,
begonnen anders te denken.

En de mensen genazen.
In de afwezigheid van  mensen die ontwetend, gevaarlijk
en harteloos leefden, begon de Aarde te helen.

En toen het gevaar geweken was en de mensen weer samen kwamen
rouwden ze om hun verlies, maakten nieuwe keuzes en
droomden ze nieuwe dromen.
Ze  creerden nieuwe manieren om de Aarde volledig te helen
omdat ze zelf geheeld waren.

Dichter: onbekend

 

naar boven